У канцы XIV-XV стст. у беларускай скульптуры ўзмацняецца уплыў заходнееўрапейскага мастацтва, што было выклікана унутранай і знешняй палітыкай ВКЛ, а таксама пашырэннем уплыву каталіцкай царквы, які асабліва стаў адчувацца пасля заключэння Крэўскай уніі (1385 г.) З пашырэнням каталіцкага землеўладання і будаўніцтва касцёлаў, у інтэр'ерах храмаў з'яўляецца паліхромная драўляная і каменная скульптура. Яна характэрызуецца цеснай узаемасувяззю з архітэктурай і яе мастацкімі стылямі.1 (ст.218)
У творах гэтага перыяду, прызначаных для каталіцкіх храмаў, найбольш адчуваюцца ўплывы гатычнага, а таксама раманскага стылю. Асабліва яскрава гатычны стыль адлюстроўваецца ў характары вырашэння корабавых алтароў з рухомымі створкамі. Вытокі іх канструкцыйна-кампазіцыйнай пабудовы адносяцца да XII ст., калі ў набажэнстве сталі выкарыстоўваць пышныя і дарагія літургічныя прадметы. Асаблівая роля належала заалтарнаму абразу ці скульптурнай выяве. Менавіта яны і сталі затым уласна асновай алтара.2 (ст.148-149)
У найбольш развітым выглядзе алтар складаўся з кораба і рухомых створак. У час набажэнства створкі алтара адкрываліся ўбакі і перад вернікамі паўставала яго ўнутраная частка. Тут размяшчалі драўляныя рэльефы, невялікіх памераў драўляную скульптуру, жывапісныя выявы. Важная роля адводзілася расфарбоўцы, якая мела дастаткова натуралістычны характар, а таксама пазалоце, якая разам стварала эфект урачыстасці.2 (ст.148-149)
Тагачасных беларускіх алтароў не захавалася, але можна ўявіць, што яны маглі мець аналагічную пабудову і выгляд, падобны да вядомых алтароў, створаных, напрыклад, у нямецкіх, чэшскіх і польскіх землях.2 (ст.148-149)
Скульптур, акрэсленых гатычным стылем, захавалася вельмі мала. Найбольш ранні з вядомых - "Укрыжаванне" (XIV ст.) з в. Галубічы, якое, хутчэй за ўсё, было часткай страчанага цяпер алтара. Выдатным узорам беларускай гатычнай пластыкі з'яўляецца выява "Архангела Міхаіла" з в. Шарашова.2 (ст.148-149)
Працэс эвалюцыі беларускай скульптуры XVI ст. знаходзіць увасабленне ў арганічным спалучэнні познегатычнай традыцыі з рэнесанснымі, аб чым дае выразнае ўяўленне скульптура "Святы Рыгор Багаслоў" з Полацку. Гатычныя формы зніклі ў культуры Беларусі толькі ў пачатку XVIII ст. пад магутным націскам барока.1 (ст.221)
